برای مستثنی کردن هر نوع عدم فعالیت سلولاز در اثر هیدرولیز دراز مدت سلولاز ،

سلولاز خام به هر سیکل آزمایش هیدرولیز مجدد افزوده شد .  میزان هیدرولیز الیاف پنبه ای در خلال 6 روز اول هیدرولیز مقایسه شد با مرحله دوم و سوم هیدرولیز مجدد در هر یک از مراحل بعدی هیدرولیز ، میزان هیدرولیز 20 تا 30 درصد کاهش یافت نتایج نشان میدهد که عامل دیگری به جز عدم فعالیت سلولاز وجود دارد که باعث کاهش مقدار هیدرولیز میگردد

 

ایجاد تغییرات در ظرفیت سلولاز در آزمایشات ما از طریق تغییرات نسبی ظرفیت های FPU  ، CBH وEG در سه آزمایش جداگانه محاسبه شد . با اندازه گیری فعالیت های بخش های جداگانه ، به نظر می رسد که ظرفیت های جذب نسبی سلولاز در خلال هیدرولیز دوباره کاهش دایمی دارد ، به کارگیری تریتون X100 و گلیسرول میتواند بطور موثری سلولاز جذب شده را از سلولز جدا نماید . بصورت آزمایش کنترلی ، مقدار محدودی افزایش در ظرفیت جذب سلولاز بعد از این عمل مشاهده شد . این نتایج نشان داد که کاهش دائمی ظرفیت جذب سلولاز اختمالا بعلت تغییرات ساختاری خود سلولز است و بعلت حضور سلولاز جذب شده نیست . این نظریه توسط مشخصات طیف IR تایید شده است . به طور کلی باندهای اثر انگشت در حدود /Cm650/1 ، /Cm1550 ، /Cm1420 ، بطور پروتئینی حالص تعیین گردید، که معمولا وقتی ایجاد می گردد که بیشتر سلولاز از سلولز جدا شده باشد . همانطور که در شکل  نشان داده شده است هیچ پیک جدیدی ظاهر نشد . بنابراین برای CBH کاهش ظرفیت جذب به اندازه 60 درصد برای 6 روز بود و در سیکل بعدی دوباره 25 درصد کمتر بود . فعالیت CBH برای هیدرولیز موثر سلولز کریستالی ضروری میباشد ريال به طوری که عدم فعالیت آن میتواند عامل اصلی کاهش میزان هیدرولیز باشد ثابت شده است که سلولز باقی مانده در دسترسی نبوده و این امر ممکن است بعلت کاهش بعدی تعداد سایت های جذب قابل دسترس باشد که به روی سلولز در خلال هیدرولیز وجود دارد . اطلاعات بدست آمده مشابه است با آنچه توسط سایر محققین در مطالعاتشان روی هیدرولیز آنزیمی گزارش شده است [16].