در واكنشهاي شيميايي معمولاً هرچه دما بالاتر رود سرعت واكنش بيشتر خواهد شد. ولي در فرآيند بيوكاتاليكي سولولاز روي كالاي پنبه اي در دماي نسبتاً پايين فعاليت آنزيم كم است و عمليات احتياج به زمان زيادي دارد و در دماهاي بالا فعاليت آنزيم به سرعت كاهش مي يابد.

 

همانطوركه مشاهده مي شود، در دماي حدود c °40 فعاليت آنزيم فقط 50% است و ماكزيمم فعاليت آنزيم در دماهاي 60 تا c °65 ديده مي شود.

بطور كلي براي سلولازهاي اسيديف براي انجام يك عمليات مطلوب درجه حرارت بين 55-60 درجه سانتي گراد انتخاب مي شود وحرارت پايين تر از آن باعث مي شود به زمان بيشتري احتياج باشد

سلولازها قادر به شكستن باندهاي-4-1 گلوكزيدي و زنجير سلولزي است (شكل 1-1) در اين رابطه يك واحد سلولاز مي تواند تحت شرايط PH و دماي مطلوب يك مولكول كوچك از گروه هاي احياء شونده را آزاد كند. بنابراين، مي توان سلولاز را به عنوان يك هيدرولاز – كاتاليزور تجزيه هيدروليكي ( تجزيه توسط آب) – به حساب آورد. مكان واكنش يك سلول كامل بيولوژيكي درمنطقه آمورف است.

شكستن پيوندهاي سلولز به صورت آماري اتفاق نمي افتد اما مشخصاً درنقاطي كه داراي خلل و فرج بوده ( بسته به اجزاء تركيبي سلولاز ) به صورت تصادفي به وقوع مي‌پيوندد.

مكانيزم اثر آنزيمها ( به عنوان مثال كاتاليزورهاي آنزيمي) به گونه اي است كه ابتدا يك كمپلكس مبنا ايجاد مي كند.

آنزيمها حاوي مراكز فعاليت به ساختمان سه بعدي مانند سوراخ، حفره و….  است. عوامل زيادي بر روي فعاليت بنيان كمپلكس آنزيمي تشكيل شده (مثلاً كمپلكس سلولاز- سلولز) تأثير مي گذارد. كمپلكس چند تايي آنزيم سلولاز در وهله اول (بسته به شرايط توليد) كاملاً بي شكل است كه همين امر،سبب ويژگي تأثير پذيري آن مي‌باشد. كمپلكس ذكر شده تحت تأثير فرآيند توليدش قرار گرفته و در نتيجه مي تواند توسط واكنشهاي انتخابي توليد شود. نكته ديگري كه بايد به آن اشاره شود، ويژگي كالاها از نظر انتخاب توسط واكنشهاي تخريبي آنزيمي( با توجه به ساختمان بي شكل سلولز) مي باشد. و نهايتاً‌ نوع نخ ،ساختمان مولكولي و طرح منسوج بر روي تخريب سلولز تأثير مي گذارد. نخهاي ظريف و يا كالاهايي كه داراي ساختمان باز مولكولي است( بويژه اليافي كه قابل دسترس مي باشد) مستعد تخريب بيشري است.

مولكول آنزيم سلولاز 100 برابر بزرگتر ازمولكول آب است و درنتيجه كمپلكس تشكيل شده نيز براي نفوذ به داخل ليف پنبه بزرگ مي باشد و روي سطح عمل مي ‌باشد. البته ضربات مكانيكي ملايم، سبب افزايش برخورد و تماس آنزيم با سطح الياف شده وتخريب درنقاط برخورد بيشتر از ساير قسمتها خواهد شد.

واكنشهاي بيولوژيكي كمپلكس آنزيم از طريق كاهش انزژي اكتيواسيون وهمچنين افزايش سرعت واكنش ايجاد مي شود كه به صورت ساده تر تحت عنوان تجزيه وفساد تدريجي بيان مي گردد. نهايتاً كمپلكس ايجاد شده، سلولز را تجزيه مي كند، كه اين امر با آزاد شدن محصولات جانبي واكنش مشخص مي گردد. همچنين آنزيم اوليه دوباره ايجاد مي شود و مجدداً قابل استفاده است. فعاليت، آنزيمها و بر مبناي آن اثرات تكنيكي به كارگيري آنها، به درجه حرارت بستگي دارد. همچنين متغير هاي مؤثر شيميايي (مانند نمكهاي آلي، آهن،منيزيم و روي و غيره) بر روي فعاليت آنزيمها يا غير فعال شدن آنها و نيز تغيير ماهيت آنها اثر مي گذارد. تغيير ماهيت آنزيمها تحت عوامل مختلفي ايجاد مي گردد كه از آن جمله  انبار كردن تحت شرايط خاص و افزايش درجه حرارت مي باشد. از اثر درجه حرارت جهت توقف واكنش تخريبي دريك مرحله خاص از پروسه در آزمايشات انجام شده استفاده شده است[6].